De decembermaand staat voor de deur

In alle eerlijkheid relateer ik december altijd aan hoge verwachtingen en veel stress.
De balans werk – prive – tijd voor jezelf lijkt niet meer te bestaan. Vooral dat laatste, aandacht voor jezelf, schuiven we vaak door naar januari. Gelukkig heb ik voor januari mooi nieuws!
Speciaal voor deze stress momenten heb ik onderaan een korte en fijne oefening gezet die je overal kunt toepassen!


Heninneringsavond Snijders Uitvaartzorg
Op 7dec a.s. mag ik spreken over ‘anders omgaan met verlies’ tijdens de herinneringsavond van Snijders Uitvaartzorg. Hoe kun je welk het verliezen van iemand echt met je leven integreren? Ik ben ontzettend dankbaar dat ik dit mag doen.
Wil je ook dat ik kom spreken op jouw evenement of avond? Mail me gerust!

Vanaf januari huisvest Studio Nine2Five zich in Het Julius!
Januari de maand voor nieuwe voornemens voor het nieuwe jaar. Ook Praktijk Nine2Five begint 2020 met iets ontzettend moois! Want vanaf januari opent de Studio Nine2Five haar deuren voor mindfulness groepslessen. Ik heb een ontzettend fijne, warme en bijzondere locatie gevonden, Het Julius te Dieren. Deze ruimte biedt de mogelijkheid tot groepslessen tot een grote van 10 personen.

Op dinsdag avond van 19.30u tot 22.00u geef ik iedere acht weken de training ‘Mindfulness bij verlies’. Heb jij te maken met verlies in de vorm van overlijden, relatiebreuk, ziekte, ontslag of moet je dealen met een nieuwe werkelijkheid als bijvoorbeeld een onvervulde kinderwens? Dan ben je ontzettend welkom. Tijdens deze lessen ga je leren hoe je altijd adem kunt blijven halen ondanks dat angst, pijn, verdriet je leven lijken te hebben overgenomen. Je leert hoe je Echt voor jezelf kunt zorgen in de tijd dat je het ontzettend nodig hebt. En daarnaast zullen de oefeningen een ontspannende werking op je hebben zodat je in heftige periode in je leven zoveel mogelijk slaap kunt vatten.

Op woensdagochtend van 9.15 tot 11.15 kun je deelnemen aan ‘Mindfulness voor mama’s’. In vier weken leer je hoe je een betere balans kunt vinden tussen het moederschap, werk, en jij zelf. Door liefdevolle aandacht te geven aan jezelf zul je direct merken dat je ook meer geduld hebt tegenover je kinderen. En door te ervaren dat jij je gedachten niet bent, zul je makkelijker dingen los kunnen laten en meer in het moment kunnen zijn. Na de training zal je beter in staat zijn te kunnen genieten van je kinderen en van de momenten die gewoon even zonder je kinderen zijn! Zonder schuld gevoel!

1 op 1 bij kinderwens
De succesvolle online 1 op 1 training van Praktijk Nine2Five voor vrouwen met een kinderenwens en die daardoor elke maand meer stress ervaren is natuurlijk ook in 2020 gewoon te boeken!

Wil jij je alvast inschrijven voor een van bovenstaande trainingen? Klik dan hier.

Oefening
Omdat Sinterklaas in het land is deel ik graag nu al een oefening met jullie die je direct zelf kunt toepassen. Bijvoorbeeld ter voorbereiding op dat moeilijke gesprek. Als omschakeling van werk naar privé of gewoon omdat het heerlijk is om te doen!
Bewust aandacht besteden aan je lichaam en aan wat je voelt heeft al een positieve werking op het stressniveau in je lichaam.
Ga even voor je zelf na. Het helpt om dit op te schrijven.
Wat voel je?
Waar voel je dat?
Kun je je voeten op de grond voelen staan?
Hoe is het in je bekken? In je schouders?
Je hart?
Je buik?
Is er iets wat aandacht vraagt?
Waar haal je adem? Via neus of mond?
Waar kun je de adem op dit moment in je lichaam voelen?

Wanneer je met aandacht in je lichaam aanwezig kunt zijn, kun je je beter concentreren. En ben je beter in staat om bewust met een ander bezig te zijn. Bijvoorbeeld op je werk of thuis.
TIP:
Oordeel niet over wat je voelt. Het is wat het is.
Mocht je het lastig vinden om aandacht aan je lichaam te geven, schrijf dan kort voor dat je aan een opdracht begint op papier wat je voelt in je lichaam.

Wees lief voor jezelf deze december maand!

Zwanger worden na een of meerdere miskramen Van droom naar hel en van hel terug naar droom!

Positieve zwangerschapstest
Je bent zwanger! Het staat er echt! Je test is positief. Het moment waarop je hebt uitgekeken is nu hier. Maar je merkt. Je bent helemaal niet blij. Je voelt dat onzekerheid je overvalt. Hoe graag je ook blij zou willen zijn, het lukt niet. Je bent onzeker. Verdrietig ook. Maar vooral bang. Wat als je ook dit kindje moet verliezen?

Ratio versus emotie
Hoe graag we ook zeggen tegen elkaar of onszelf dat een miskraam vaak te maken heeft met een verkeerde celdeling. Of dat we blij moeten zijn dat de natuurlijk de zwangerschap zelf afbreekt omdat het kindje niet levensvatbaar is. Dat we het met ons verstand vaak prima beredeneren en dikwijls ook begrijpen. Maar ons gevoel denkt daar totaal anders over. Je houdt van het kleine wondertje dat je met je meedraagt al ver voor je een positieve zwangerschapstest in handen hebt. Niets maakt je gelukkiger dan dat. De emotionele impact van een miskraam (vroeg of laat in de zwangerschap maakt hierbij niet uit) is vaak veel groter dan we geneigd zijn aan te nemen.

Ga aan de slag met je emoties
Zo is bij een volgende zwangerschap de onbezorgde blije roes vaak verdwenen en ervaren vrouwen meer spanning, onzekerheid en stress. Allereerst zijn deze drie emoties niet helpend om überhaupt weer zwanger te worden. Daarnaast werken ze ook niet mee tijdens de zwangerschap. Vrouwen die veel stress ervaren tijdens de zwangerschap hebben een grotere kans dat hun kindje minder goed groeit dan vrouwen die een ontspannen zwangerschap hebben.

Van droom naar hel
Naar mate de tijd verstrijkt en maanden inmiddels jaren zijn geworden nemen de wisselingen in emoties bij vrouwen toe. Het gevoel van blijdschap en opluchting is vaak groter, maar gevoelens van teleurstelling, verdriet, onzekerheid en angst ook. Zeker als vrouwen meerdere miskramen hebben meegemaakt is de kinderwens mijn zijn goudenrandje omgeslagen naar een ware hel. Lichamelijk eist het veel van stellen, maar emotioneel vaak nog meer. Het is elke maand, soms elke 14dagen, balanceren tussen hoop, vreugde, intens verdriet, soms zelfs wanhoop en jezelf weer bij elkaar rapen voor een volgende ronde met nieuwe hoop.

Pauze. Van hel terug naar droom
Deze rollercoaster heeft enorme impact op jezelf, je relatie, je werk, je relatie met vriendinnen en familie en eventuele andere kinderen uit je gezin. Veel vrouwen geven aan uitgeput of emotioneel gesloopt te zijn. Niet voor niks is een pauze tijdens een vruchtbaarheidstraject veel voorkomend. Mijn vraag aan jou, wat doe je tijdens zo’n pauze? Zoek je even rust om vervolgens weer precies op dezelfde manier door te gaan, met wellicht dezelfde uitkomst? Of ga je het vanaf nu anders doen? Echt zorgen voor je emoties. Leren dat je niet je gedachten bent en dat je ze echt los kunt laten. Dat het een training is. Of ben je het verdriet rondom je miskramen zat en wil je zo graag weer in vertrouwen een volgende zwangerschap kunnen ervaren? Dat je er oprecht van kunt genieten in plaats van dat de angst regeert.

Vaak is de oplossing dichterbij dan je denkt. Ik ben hier. Voor jou.

De kosten van gratis advies van je omgeving als je zwanger wilt worden

Gratis advies! Wie wil dat nou niet? Maar is gratis advies en hulp als je zwanger wilt worden ook echt gratis of betaal je er zonder dat je het door hebt ook een prijs voor? Ik heb veel contact met vrouwen die niks liever willen dan zwanger raken. Het verlangen naar een kindje is gigantisch maar de teleurstelling iedere maand weer lijkt nog groter.
Jezelf bij elkaar rapen, je hart anoniem luchten bij lotgenoten die je kent via facebook en/of instagram, of praten met mijn moeder/zus/vriendin lijken de meest voorkomende middelen om door te gaan. Maar is dit wel efficiënt? Ben jij er zelf wel echt mee geholpen? En is er misschien niet een andere optie?

Kost niks!
Laten we eerlijk zijn, het is helemaal waar dat bovenstaande opties je ‘niks kosten’. Als je er doorheen zit pak je je telefoon en deel je dat met vrouwen die je herkennen. Herkenning is heel belangrijk. Het zorgt ervoor dat je gezien wordt, in je verdriet, je machteloosheid en soms je gevoel van falen. Andere lotgenoten herkennen, voelen, weten en begrijpen exact hoe jij je voelt. Tot een van de lotgenoten zwanger wordt. En daarna nog een. Een week later nog een. Maar jij niet. Het lijkt wel alsof de teleurstelling groter wordt elke keer als jij geconfronteerd wordt met een zwangerschap. Je onzekerheid neemt toe, net als dat stemmetje wat tegen je zegt dat jij, alleen jij, kinderloos zal overblijven.

Teleurstelling
Dan hebben we nog de vriendin of (schoon)zus waarbij je je verhaal echt kwijt kunt. Zij hebben alle begrip voor je en staan voor je klaar. Tot dat zij je euforisch vertellen dat ze zwanger is. BAM! Dit komt aan als een donderslag bij heldere hemel. Hoe kan zij dit op zo’n manier aan uitgerekend jou vertellen. Ze weet toch van de situatie, ze kent je toch. Je voelt je boos en in de steek gelaten. Bovenal voel je je alleen..

Goed bedoeld advies
Deze teleurstelling voelen vrouwen ook vaak van vrouwen die echt heel dichtbij ze staan. Bijvoorbeeld van hun eigen moeder, schoonmoeder of andere naaste familieleden. Je hoopt dat mensen vragen hoe het met je gaat. Dat ze echt naar je willen luisteren. Het tegendeel blijkt voor veel vrouwen waar. Vaak wordt het onderwerp van het niet zwanger kunnen worden vermeden, ontweken. Of krijgen een goed bedoeld advies als “Je moet er niet zo mee bezig zijn, laat het eens los”. Je voelt je niet gezien, niet gehoord en alleen.

Kosten en baten
Als we bovenstaande met elkaar vergelijken bieden ze in de begin periode van het niet zwanger kunnen worden alle drie iets fijns. Je wordt gezien, je mag je verhaal delen en dat is fijn. Maar naar mate het langer duurt, en dit emotioneel al zwaarder voor jezelf wordt, lijkt het alsof je door je omgeving ook vaker teleur wordt gesteld. Je wordt gekwetst en raakt teleurgesteld. Iedereen zegt of schrijft dat je jezelf bij elkaar moet rapen en weer door moet gaan. Maar jij raakt steeds vermoeider, kan aanzienlijk minder genieten van dingen en je angst om nooit zwanger te worden neemt toe.

Hoe lang ga je nog met deze opties die je ‘niks kosten’ door? Hoeveel pijn moet je nog ervaren om te realiseren dat deze opties je ook niks opleveren? Want het kan anders! Hoe waardevol is het als er iemand echt naar je luisterde? Je advies zou geven die je echt verder zal helpen en tegelijk een positieve invloed op je vruchtbaarheid hebben? Onbeperkt contact met iemand hebben die er voor je is en die nooit zal teleurstellen met bepaalde reacties of onverwachte zwangerschappen? Sterker nog wat mag het voor jou kosten dat diegene ook echt iets aan jou geeft. Zodat je meer energie, meer vertrouwen en meer ontspanning hebt?

Is hulp vanuit je omgeving echt hulp als je zwanger wilt worden? Of kost het je alleen maar wat?

Wat is het echt waard?
Weet dat echt luisteren een vak is. Zonder oordeel kunnen luisteren is zo waardevol en cruciaal en het bepaald of jij je veilig voelt of niet. Ik heb dit vak geleerd. Een kostbaar vak. Daarnaast geef ik je inzichten over dingen waarvan jij vaak niet weet dat zoiets kleins (of groots) je zwangerschap tegenhoudt. Afgelopen vrijdag ook bij een klant, na de sessie zei ze “Ik had geen idee dat mijn angst voor dit zoveel invloed zou hebben op het niet zwanger kunnen worden.” Voor het eerst sinds weken zag ik haar stralen, ze opende. Ze was oprecht blij en ontspannen. Met andere woorden, ze had iets gekregen. Zo waardevol, dat was niet in geld uit te drukken.


Hoe zit dat bij jou? Ben jij ook klaar om geen kosten meer te maken, maar te investeren in jezelf en zo iets heel moois te kunnen ontvangen? En zo ook jouw kans om zwanger te worden te vergroten? Want echt, heel vaak is een en een weldegelijk drie!

Anders omgaan met verlies

Overvallen
Je zit in de auto. De radio staat aan. Je hebt een drukke dag en vol goede moed ben je onderweg. Opeens zijn daar je tranen. Alsof je wordt overmeesterd door iets wat groter is dan jij. Je kunt alleen maar huilen. Het voelt alsof je geen controle meer hebt over je eigen emoties.
Je probeert het te onderdrukken, want dit moment komt je echt niet uit. Het gaat niet. Huilen it is. Je bent deze manier zat! Anders omgaan met verlies is de oplossing..!

Jouw situatie
Misschien herken je het wel. Dat je op de raarste momenten wordt overvallen door je verdriet. Als je dit leest is de kans groot dat je te maken hebt gehad met verlies. Je bent je baan verloren. Bent onlangs gescheiden. Jij of iemand in je omgeving heeft te maken met ziekte. Of wellicht is er iemand van heel dichtbij overleden. We maken deze situaties allemaal mee. Maar niemand heeft ons geleerd hoe we er mee om moeten gaan. Alsof we allemaal het wiel opnieuw moeten uitvinden.

Aan de ene kant klopt dit natuurlijk ook. Alleen jij kunt ervoor zorgen dat je verder leert en kan leven na verlies. Maar er is wel iets wat in al deze situaties voor je gaat werken.
Namelijk: leer anders omgaan met verlies.

Verder leven
Ik zeg altijd verlies kun je niet verwerken. Een ernstige ziekte blijft impact op je verdere leven hebben. Het rouwproces na het verliezen van een kind, broer of zus is niet binnen een jaar klaar. Op zoveel momenten in je leven zal je met je scheiding geconfronteerd worden. Dit zijn allemaal feiten. De een beleeft het intenser dan de ander, maar het komt vroeg of laat weer terug.

Het gaat er dus niet om dat je het ‘verwerkt’ en dat het daarna klaar is. De kunst is om er echt Mee verder te leven, zonder dat het je energie kost.

HOE dan?

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is hannah-olinger-8eSrC43qdro-unsplash-684x1024.jpg

Waarschijnlijk denk je nu: “dat is wel leuk en aardig maar hoe doe je dat nu?”
Het belangrijkste is, geef het verlies niet minder aandacht maar anders. Bewuster. Kies bewuste momenten waarop je stilstaat bij datgene wat jij bent verloren.
Maak bijvoorbeeld een dagboek waarin je eerlijk opschrijft wat er door je heen gaat en hoe je je voelt. Zo mogen al je emoties er zijn. Het bijzondere is dat deze emoties dan nooit erger worden, maar juist kalmeren. Omdat ze de aandacht krijgen die ze verdienen.
Ben je boos? Schrijf het op. Ben je bang? Schrijf het op. Alles wat je ervaart is heel normaal.


Sommige mensen vinden het branden van een kaarsje een fijn ritueel. Dit kan zijn voor iemand, maar ook voor je zelf. Bijvoorbeeld in de vorm van en wens. Tijdens deze handeling ben je met je volle aandacht bij die wens.
Denk ook eens na over een symbool, foto, schilderij wat je in huis kunt halen. En wat voor jouw de situatie waar je nu inzit representeert. Vaak is de wetenschap dat er iets in huis is wat je doet denken aan het verlies als zo rustgevend dat je het bijna niet ‘nodig’ hebt. Het gevoel dat je het altijd kunt pakken wanneer je maar wilt doet al wonderen.

Waarom is het belangrijk om op zoek te gaan naar iets wat voor jou werkt?
Zodat als je in de auto zit, naar een film kijkt of door het bos loopt niet meer wordt overvallen door je verdriet. Zodat je de dingen kunt doen die je graag wilt doen!

Voel je je eenzaam in je verdriet of heb je het gevoel dat je bovenstaande wel zou willen maar dat je het niet kan of durft? Maak een gratis afspraak met me. Dan zoeken we samen hoe jij ook anders met je verlies om kan gaan. Voor een oprecht lichter leven!

Studio Nine2Five

De Studio van Praktijk Nine2Five heeft haar deuren geopend!
Eindelijk kan ik ook groepen een mooie plek bieden.

Vanuit de studio geef ik workshops en groepstrainingen.
Al deze trainingen zullen in het teken staan van ‘verlies’. En vooral hoe jij verder kunt leven na en Met dit verlies.

Want hoe goed we ook leren lachen in het leven. Leren omgaan met verlies en verdriet is een heel andere tak van sport. Maar zeker niet onmogelijk!

Voor de januari cursussen mindfulness bij verlies heb ik nog plek!

Regenboogkindje

Wauw! Zo te gek.
Voor moeders.nu schreef ik een blog over durven hechten aan je regenboogkindje.
Het kindje wat je kreeg na je miskraam of stilgeboren kindje.
Helaas is ook dit onderwerp een taboe. Want hechten is niet altijd vanzelfsprekend. Zeker niet als je bang bent om ook dit kindje te verliezen.

Het genieten van je kindje lukt niet altijd. Terwijl iedereen dat wel tegen je zegt.
In dit blog schrijf ik over dit onderwerp. En je leest waarom het zo normaal is dat jij je zo voelt. Als laatste vind je er ook een tip wat je met je gevoelens kunt doen.

Met elkaar doorbreken we dit taboe. Op dat ook deze verhalen worden verteld!

Waarom bij kinderwens niet zwanger worden ook een rouwproces is

onvervulde kinderwens bij wensouders

Kinderwens
Het lijkt allemaal zo mooi. Je komt iemand tegen, wordt verliefd en diegene blijkt ook verliefd op jou. Na wat voorzichtige en aftastende maanden weten jullie het zeker: dit is het. En steeds vaker durven jullie samen te dromen over een toekomst. Wat voor reizen jullie samen willen maken. Waar jullie droomhuis zal komen te staan. En ook, de kinderwens. Iets waar jullie nog wat tijd voor nodig hebben om te laten groeien wordt steeds een groter verlangen. Tot het moment dat jullie zeggen “we gaan ervoor, ook wij hopen zwanger te worden en een kindje te krijgen”.

Toekomstdroom
Vanaf dit allereerste moment van besluit lijkt het wel of de hele wereld zwanger is, of achter een kinderwagen aan loopt. Overal zie je mooie ronde buiken en jonge ouders glunderen van trots terwijl ze (met hun zonnebril op) achter de kinderwagen lopen. Je realiseert je dat dit beeld ook jullie werkelijkheid zal worden. En misschien al wel over negen maanden.
Zo dagdromen jullie verder. Krijgen we eerst een jongen of een meisje? En heeft het dan jouw blonde haren of mijn donkere krullen? Zal hij eerst de kat uit de boom kijken of heeft zij het temperament van haar moeder?
Wat voor hobby’s zal hij krijgen? En wat voor studies zouden onze kinderen doen?

Realiteit
Voor dat je er zelf erg in hebt, hebben jullie een heel toekomstplan voor jullie kinderen gemaakt. Bepaalde verwachtingen gecreëerd (“ik zou mijn kinderen nooit een ipad geven”) en denk je intensief na over het leven met een of meerdere kindjes.
Maar als blijkt dat na 1.5jr de zwangerschapstest nog steeds niet het resultaat geeft wat jullie wensen, slaat de twijfel toe. En als na een heel intensief proces van iui behandelingen wordt overgegaan op ivf met de daarbij gepaarde hormonen, slopende controles en tijdrovende consulten is het romantische kinderwens beeld helemaal verdwenen. Daarnaast komt steeds vaker de vraag naar boven of kinderen krijgen voor jullie überhaupt realiteit kan worden.

De impact van het gecreëerde beeld
En precies dat gecreëerde beeld maakt dat je in een proces van rouw komt. Het geen wat je ‘had’, ook al was deze alleen nog in het hoofd en hart aanwezig, is niet meer. Een regel met betrekking tot kinderen krijgen is ook dat vanaf het moment dat je een kinderwens uitspreekt, je al van je kinderen houdt. Je opent je hart als het ware. Op het moment dat deze wens niet in vervulling lijkt te gaan voelt dit dikwijls als een leeg gat in je hart. Dit kan precies hetzelfde voelen als wanneer iemand komt te overlijden. Daarnaast ervaren ‘wensouders’ vaak een gevoel van falen. In een wereld waarin kinderen uit de lucht lijken te vallen kunnen uitgerekend jullie geen kinderen krijgen. Dan moet er vast wel iets mis zijn bij jullie. Schuld gevoelens komen ook vaak voor. “Had ik maar niet tijdens mijn studententijd zoveel gerookt en gedronken, dan was ik nu vast niet verminderd vruchtbaar”.

Rouwproces
Want een rouwproces is niks anders dan moeten leren leven met een vernieuwde werkelijkheid. Gekoppeld aan verlies. Door veel mensen wordt een rouwproces direct gekoppeld aan overlijden of dood. Maar het begrip is breder dan dat. Veel mensen die te maken hebben met het verliezen van hun gezondheid, baan, of relatie doorlopen ook een proces van rouw. Ook dan is er sprake van een vernieuwde werkelijkheid. Dat wat was, is niet meer. Ditzelfde proces treed dus ook op wanneer een verwachting of toekomstbeeld ‘slechts’ in het hoofd is gecreëerd. Een van de grootste misvatting omtrent rouw is dat niet de factor ‘tijd’ bepalend is alles wat je voelt en ervaart, maar wel de factor ‘intensiteit’. Het gaat dus niet om hoelang een bepaalde relatie (kan dus ook werkrelatie of gezondheidsrelatie zijn) maar het gaat om hoe intens deze relatie voor de betreffende persoon was. Een kinderwens is voor veel (aanstaande) ouders van zeer grote omvang, dit verklaard dus ook het proces van rouw als dit om wat voor reden dan ook geen werkelijkheid wordt.

Aandacht voor verdriet bij kinderwens
En zo is daar, bij wensouders, het intense verdriet. Het mooie en zeer geliefde toekomstbeeld is niet meer. Het afscheid moeten nemen van het verlangen. Van jullie wens, jullie droom. Helaas is voor dit aspect rondom een kinderwens zeer weinig tot helemaal geen aandacht. Artsen kijken vooral naar de hoop en het praktische deel en familie en vrienden weten niet altijd dat jullie een kinderwens hebben. Dit maakt het zwanger worden nog ingewikkelder dan het voor jullie al is.
Wat je kunt doen al je dit ervaart? Praat erover. Praten helpt. En weet hoe normaal jullie reactie en emoties zijn!

Zo dochter, zo moeder, zo oma

Vriendinnen
Nog niet zo lang geleden ging ik op bezoek bij een van mijn beste vriendinnen. Een van mijn oudste vriendinnen en tegelijk ook een van mijn meest nuchtere vriendinnen. Zij zal niet snel haar emoties tonen of laten blijken dat er iets is. Inmiddels ken ik haar natuurlijk behoorlijk goed en dan voel ik wel dat er iets speelt. Maar ik laat het altijd aan haar om over iets te beginnen. Als ze het niet met mij wilt delen gaat het me blijkbaar niks aan denk ik altijd maar.

Schoonzus
Eenmaal aan de koffie begon ze met vertellen. Ze had mijn website gezien en het raakte haar heel erg, vertelde ze. Niet lang daarvoor was haar schoonzus met 18 weken zwangerschap bevallen van een zoon. Tijdens een echo kwamen ze erachter dat alles wat moest groeien bij het jongetje, niet aan het groeien was. Nog voordat het besef echt door kon dringen, dat hun kindje niet levensvatbaar is, kwamen haar broer en schoonzus voor de onmogelijke keuze te staan; gaan we de bevalling inleiden of wachten we tot het ‘spontaan’ geboren wordt?

Inleiden
Ze besloten om voor het inleiden te gaan. Tussen de echo en het moment van inleiden zaten nog twee hele weken. Mijn vriendin vertelde met tranen in haar ogen hoe machteloos en vol ongeloof haar schoonzus was. Ze voelde haar kindje, haar zoontje, in die twee weken nog regelmatig bewegen.
De inleiding volgde en tijdens de bevalling is het kindje, hun zoon, haar neefje, overleden.
Gelukkig was de begeleiding in het ziekenhuis goed. En na een goede voorlichting hebben ze ervoor gekozen om het kindje te cremeren. Het as mochten ze bewaren.

Boosheid
Met tranen in onze ogen zaten mijn vriendin en ik aan de koffie tafel. Ik besefte me weer dat het zo snel kan gaan. Dat het verschil tussen het leven vieren en het aankijken van de dood zo dichtbij elkaar liggen. Ik merkte dat ik tijdens deze gedachte boos werd. Dat er zelden aandacht is voor verlies terwijl we in 2019 leven en dat nu toch echt wel anders zou moeten…
Tot mijn vriendin mijn gedachte onderbrak om haar verhaal te vervolgen.

Zo dochter, zo moeder
Ze vertelde dat deze ingrijpende en onverwachte gebeurtenis de hele familie op zijn kop had gezet. Niemand wist meer wat ze moesten doen of zeggen. Maar in het bijzonder de moeder van haar schoonzus. Het maakte iets los. Voor het eerst begon ze openlijk te vertellen dat zij hetzelfde heeft meegemaakt. Dat ook zij haar kindje veel te vroeg ter wereld kwam en is overleden. Allen kreeg zij haar kindje nooit te zien.
Dit was in die tijd hoe het ging. Haar moeder herbeleeft haar eigen verhaal 30jaar later weer. Ze ervaart zoveel stress paniek en eenzaamheid dat ze haar relatie plots verbrak en zich ziek heeft gemeld op haar werk.

Troost
Het, voor mij, gekke was dat dit mij bijzonder emotioneerde. Vanuit mijn werk weet ik dat het zeer regelmatig voorkomt dat niet alleen de dochters te maken hebben met verlies in de zwangerschap, maar ook hun moeders of zelfs oma’s. Voor mijzelf mag ik van het kleine geluk spreken dat ik in deze tijd ben geboren en dat er beetje bij beetje meer ruimte is voor dit verdriet. Maar onze moeders en oma’s leefden in een totaal andere tijd. De enige soort van troost die ik alle moeders en oma’s kan geven is dat het nooit te laat is om het verdriet aan te kijken. Om het als nog dat plekje te geven wat het verdient.

Luisteren
Mijn vriendin vroeg aan mij wat ze kon doen, voor haar schoonzus de moeder van haar schoonzus. Ik vertelde dat er 1 klein simpel ding is voor op de korte termijn wat ze kunt doen. En dat is luisteren. Luisteren naar haar verhaal. Luisteren naar haar verdriet. Oordeel niet. Ook niet wanneer ze een half jaar, of dus zelfs 30jaar na het verlies wederom haar verhaal kwijt moet.
Oprecht naar iemand luisteren maakt dat de ander zich veilig zal voelen bij jou. En dat is wat een moeder die haar kindje is verloren nodig heeft. Veiligheid. Om van daaruit weer te durven verbinden.

Heb jij een soort gelijk verhaal? En heb je behoefte aan nog meer tips wat je kunt doen voor iemand die zijn of haar kindje verliest? Mail me dan. Ook jij bent welkom!