Ontvang gratis het eerste deel uit mijn werkboek
"Anders omgaan met verlies"

Blog van een wenspapa deel 2


Tijdens een vruchtbaarheidstraject is er vooral veel aandacht, hulp en info voor vrouwen. Tot ergernis en verdriet voor Junior. Hij en zijn vriendin komen in zo’n traject. Junior moet dealen met een hele harde realiteit. Zijn verhaal lees je vanaf nu hier! Met als doel om dit verdrietige onderwerp ook bespreekbaar te maken bij mannen! Want voor mannen is dit onderwerp een nog groter taboe dan voor vrouwen…

Maanden proberen

Na het bezoek aan de arts, zijn wij vol goede moed naar huis zijn gegaan en zien wij het de komende maanden wel goed komen. Het is een kwestie van tijd, toch?? De maanden vliegen voorbij, maar helaas nog steeds geen positieve zwangerschapstest. Na teleurstelling op teleurstelling sluipt er een stuk onzekerheid in bij ons. Waarom lukt het toch niet? Die vraag wordt steeds luider. Wordt mijn angst toch werkelijkheid? Het gevoel dat het bij mij niet goed zit speelt al jaren. Maar ik blijf toch positief en zeg tegen mijn vriendin dat het wel goedkomt en het enige tijd duurt voordat het raak is.

Begin april 2018 nemen wij toch de beslissing om naar de huisarts te gaan. Mijn vriendin wilt controleren of het niet aan der vroege overgang ligt. Tijdens het gesprek met de huisarts leggen wij onze zorgen bij hem neer. Bij haar speelt vroege overgang een rol in de familie, er is dus kans dat zij dit ook krijgt en ik wil weten of bij mij alles in orde is. Ik heb ook zo mijn zorgen over mijn vruchtbaarheid. Dus ik wil graag doorverwezen worden naar het ziekenhuis voor een vruchtbaarheidscontrole. De huisarts gaat in eerste instantie niet akkoord omdat wij nog geen jaar aan het ‘proberen’ zijn en geen goede reden hebben om nu al doorgestuurd te worden. Maar mijn vriendin dringt aan over de zorgen rondom de vroege overgang waarna de huisarts toch overstag gaat.

Van huisarts naar gynaecoloog

Begin mei 2018 hebben wij onze eerste afspraak in het ziekenhuis. Hier hebben wij een gesprek met de gynaecoloog en delen wij hier nogmaals onze zorgen. De gynaecoloog neemt dit erg serieus en wilt dat mijn vriendin gaat bloedprikken. Om het onderzoek compleet te maken wil ze mij ook gelijk laten testen.

Bij het maken van de bel afspraak voor de uitslagen, krijg ik in een grote envelop mijn potje mee van de baliemedewerkster. Mijn vriendin wordt een halfuur later verwacht om bloed te prikken. Na het bloedprikken gaan wij naar huis.

Gevuld potje

Enkele weken later is het zover. Daar ga ik dan… Met een ‘gevuld potje’ naar het ziekenhuis. Ik ben in mijn eentje gegaan omdat mijn vriendin moest werken die dag. Met een vreemd gevoel loop ik het ziekenhuis binnen op zoek naar het laboratorium. Heel raar om een gevuld potje onder je arm te hebben! Natuurlijk kon ik het eerst niet vinden.. En was ik genoodzaakt om te vragen waar het laboratorium is. De lieve receptioniste kon mij helpen met een glimlach. Was die glimlach om het potje of omdat ze zo vriendelijk is? ik ga uit van het laatste.

Onderweg naar de afdeling zie ik regelmatig mensen kijken naar het potje. Ik had het potje in mijn hand onder mijn jas, soms glipt hij per ongeluk tevoorschijn! Maar ik loop stug door! Na een kleine wandeling kom ik aan bij een klein laboratorium aan het einde van de gang. Bij aankomst dien ik op de bel te drukken. Na op de bel gedrukt te hebben wordt er eerst niet open gedaan, dus druk ik nog een keer op de bel. Na 2e keer op de bel gedrukt te hebben wordt er een aantal seconden later open gedaan door een mevrouw van het laboratorium. Na wat controles (of de sticker klopt) en of ik de juiste persoon ben, mag ik mijn potje inleveren.

Het komt goed…. Toch?

Na het potje te hebben ingeleverd ga ik op weg naar huis en ga ik wachten vol spanning op de uitslag. (er is al eerder een bel afspraak gemaakt om alle uitslagen door te spreken)
Het zal wel goed komen toch? Ik mankeer toch niks?? Dit zijn mijn gedachtes, terwijl ik eigenlijk erg bang ben dat het niet goed zit bij mij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *